Sponsor voucher | login | muspas opladen | volg ons: 
 
Column voorzitter: ‘Wat een spanning en sensatie’

In mei leggen alle vogels een ei en maken de Damussen ons allemaal blij. Ik geef toe, een rare kronkel. Maar ik weet ook niet meer hoe ik het moet verklaren dat Jorge Nolte met zijn dames ons vijf jaar op rij in mei de meeste spannende wedstrijden van het seizoen voorschotelt. Wat een spanning en sensatie, elk jaar weer.

 

Terugblik

 

In mei 2012, toen de overgangsklasse voor het eerst een promotie- en degradatiepoule kende, belandde Jorge met een heel nieuw team (alle ervaren speelsters waren vertrokken omdat we in mei 2011 tegen Nijmegen net te kort kwamen om naar de hoofdklasse te promoveren) in de degradatiepoule. Dat is op zich nog niet zo erg, maar wel als je zesde van de acht wordt. Dan moet je play outs spelen om niet te degraderen naar de eerste klasse. En dat was tegen Amersfoort. Op Amersfoort wonnen we en stelde Jorge met zijn team het behoud in de overgangsklasse veilig. Dat was op het nippertje, maar o zo belangrijk.

 

Dat je dan in 2013 drie doelpunten te kort komt om rechtstreeks naar de hoofdklasse te promoveren, had niemand kunnen voorspellen. Als je er toen op had kunnen wedden dan had je dat ongetwijfeld meer opgeleverd dan dit jaar een weddenschap op het kampioenschap van Leicester City. Tot tien minuten voor het einde van de wedstrijd stonden we in de hoofdklasse, maar toen maakte HIC een goal en promoveerden zij op doelsaldo. Vervolgens gewonnen van HCKZ en in de play offs verloren van Nijmegen.

 

De dames bleven in 2013 weer in de overgangsklasse. Het jaar daarop was de overgangsklasse weer terug naar het oude systeem met twee poules en werden we kampioen van de poule. De andere kampioen was Wageningen, daar verloren we van en we moesten play-offs spelen, tegen weer Nijmegen. Het was de derde keer in vier jaar dat we tegen ze om promotie speelden, maar dit keer was het raak. Promotie naar de hoofdklasse was gelukt. Vorig jaar werden de dames elfde en speelden ze tegen HGC drie wedstrijden, waarvan de laatste met shoot-outs gewonnen werd.

 

Were Di

 

Dit jaar moesten we onze plek in de hoofdklasse verdedigen tegen Were Di uit Tilburg. Afgelopen woensdag werd de eerste wedstrijd gewonnen doordat Tamara binnen vijf minuten twee keer scoorde.

Zaterdag op Bloemendaal was het een prachtige wedstrijd met veel publiek, mooi weer en een wedstrijd waar echt alles in zat: achter komen, gelijk maken, afgekeurd doelpunt, achter komen en een minuut voor tijd gelijk maken. Verlengen, direct een strafbal tegen krijgen, prachtige reflex van Laura en dan scoort onze Amerikaanse Maxine de golden goal. Wat een opluchting voor iedereen. Wat een mooi afscheid voor Jorge na vijf jaar Dames 1.

 

En wat een mooi begin voor Teun. Die had na de wedstrijd nog een ander dingetje te doen. MC1 speelde na Dames 1 hun wedstrijd tegen HDM en van MC1 is Teun de coach. Plicht roept, dus zat hij in de dug out terwijl D1 stond te feesten op het balkon. MC1 won met 7-0. Voor Teun dubbel feest!

 

En dat voor een dorpsclub

 

Voor de club een mooie en belangrijke dag. De topteams spelen volgend seizoen beide in de hoofdklasse. Voor een dorpsclub, dat zijn we nu eenmaal, een hele mooie prestatie. Dat gaat niet vanzelf, dat weten we ook allemaal. Maar het is wel leuk en we genieten er allemaal met volle teugen van.

 

Dat we een dorpsclub zijn waar elkaar ontmoeten, elkaar kennen en met elkaar plezier hebben belangrijk is, was een paar dagen eerder mee te maken. Op het Kopje was het toen ‘het Wilde Westen’ en kon je menig Bloemendaler met cowboyhoed en menig Bloemendaalster met een veer op haar hoofd tegenkomen. Er werd betaald met Bloemendaal-dollars (In Mus we trust), er lagen strobalen rondom de velden, er waren premiejagers en ontsnapte gevangenen, de toer-Nooijers deden met de hele familie mee, je kon slaan en schieten (de snelste bal ging 107 km/uur) en het weer werd op het juiste moment helemaal goed. Het was nog lang wild op het Kopje. Een heerlijke, goed georganiseerde dag voor alle hockeyende Bloemendaal-families. Een mooie traditie!

 

Hemels D

 

 

Traditioneel is ook het Hemels D toernooi waar 36 teams uit het gehele land aan meededen. Zo’n toernooi kan je niet allemaal op vier kunstgrasvelden spelen. Ook de grasvelden worden gebruikt en dat is voor sommige teams toch wel een bijzonderheid. ‘Kan je hierop spelen?’ hoorde je spelers tegen elkaar zeggen en even later zie je ze met de bal hooggehouden op de stick over het gras rennen. Het was pret, plezier en prestatie. Dat laatste was niet de hoofdzaak, wie de mooiste taart gemaakt had, dat was zo ongeveer de belangrijkste prijs. Daarna de shoot out competitie en de snelste slag.

 

Het was een dag die de vijfhonderd deelnemers niet snel vergeten, waarover de organisatie allemaal leuke en positieve bedankjes heeft gekregen en waar Bloemendaal zich van zijn beste kant heeft laten zien. Met elkaar was het goed en met veel lol georganiseerd. Dat begon al op de vrijdagavond toen de mannen van C1 hun handen uit de mouwen staken en spontaan meehielpen met de opbouw.

 

Kampioenen

 

De eerste Bloemendaal-kampioenen zijn er. Zondagmiddag werd HVF, na zenuwslopende minuten waarop er op de uitslag van Bennebroek moest worden gewacht, kampioen! HVF rekende door met 4-1 te winnen af met nummer drie Huizen en nummer twee Bennebroek verloor met 6-3 van HIC.

Zo was het al met al een mooie week daar onder aan het Kopje waar het oranjegevoel ons al meer dan honderd jaar verbindt en waar plezier en ontwikkeling en top- en familiehockey hand in hand gaan.

 

Hendrik Goeman Borgesius

 
 
Share

terug naar vorige scherm
Lustrum website
HCBloemendaal TV
Inschrijven nieuwsbrief
 
Agenda