Sponsor voucher | login | muspas opladen | volg ons: 
 
Malou Nanninga:"We zijn echt een team geworden"
Ook voor Dames 1 kwam er een abrupt einde aan de competitie. Voor Malou Nanninga had haar eerste seizoen in de hoofdklasse wel een mooiere finale verdiend.

Een lekker lentebriesje en een lentezon onder een Hollandse wolkenlucht bij de eerste training van Dames 1. Malou stapt vrolijk van het veld. "Super leuk om gewoon weer met bal en stick bezig te zijn en zeker ook om iedereen weer te kunnen zien!”  

De afgelopen weken moest ze zich behelpen met wat rondjes rennen in het bos en trucjes doen met bal en stick in de achtertuin. Ook pakte ze een nieuwe hobby op: kitesurfen. Verder een beetje tafeltennissen, binge-watchen op Netflix en ondertussen via zoom contact houden met haar teamgenoten. 

Hoe hebben jullie dit vreemde einde van het seizoen eigenlijk ervaren? 

"Het was heel raar. Wij zaten juist de laatste wedstrijden in een goede flow, dus het was erg jammer dat het seizoen zo is gestopt. Natuurlijk is het fijn dat we volgend jaar gewoon weer in de hoofdklasse spelen, maar we hadden er echt alle vertrouwen in dat het ons ook gelukt was als het seizoen was uitgespeeld, met of zonder play-outs”.

Als eerstejaars A’tje kwam Malou van Hockeyclub Bennebroek naar Bloemendaal. Het jaar daarop mocht ze al mee gaan trainen met Dames 1 en in het vorige seizoen kreeg ze een paar speelminuten in de wedstrijd tegen Amsterdam. Ze haalde haar VWO-diploma en besloot een tussenjaar te nemen om zich helemaal te focussen op het hockey. 

De voorbereiding op dit seizoen was weer even een spannend moment: de nieuwe coach Jeroen Visser liet een grote groep speelsters aantreden voor een selectie.  
"Dat betekende gewoon dat er heel wat meiden moesten afvallen. Ik vond het lastig om mezelf te meten aan anderen” bekent Malou, "en ik durfde dus niet te voorspellen of ik het zou halen”.  

Maar al haar trainingsuren betaalden zich uit en in de openingswedstrijd van dit seizoen tegen Victoria maakte ze haar officiële debuut als vaste kracht in Dames 1.  En het werd een droomstart, waarin Malou twee keer scoorde. 

Ze was ‘the woman-of-the match’. Teamgenootjes en oud-teamgenootjes, ouders, maar ook volslagen onbekenden uit het publiek kwamen haar na de wedstrijd feliciteren. Er volgden interviews voor het Haarlems Dagblad en Hockey.nl. 

Als Malou er over vertelt komt er weer een grote glimlach op haar gezicht. "Het was heel bizar allemaal. Ik denk er nog wel eens aan terug en ook als ik een filmpje voorbij zie komen van die wedstrijd, word ik weer helemaal blij". Maar dan bescheiden: "Ik was dan wel degene die twee goals maakt, maar uiteindelijk hebben we het met het hele team gedaan. We hebben veel wilskracht laten zien en het was heerlijk voor ons om de eerste wedstrijd van het seizoen te winnen!”. 

Hoewel de afstand tot de topteams ook dit seizoen nog groot bleek, maakte het team onder Jeroen Visser een positieve ontwikkeling door en groeide het vertrouwen.  Malou beaamt dat: "We zijn een echt team geworden, niet alleen in het veld, maar ook daarbuiten. De teamtrip naar Marbella heeft daar zeker bij geholpen. Je bent dan 24/7 bij elkaar - wat natuurlijk super gezellig is - en er is heel intensief getraind. Dan merk je dat je als team letterlijk elke dag stappen aan het maken bent, zowel qua hockey als in sociaal opzicht". 

"Je voelt zelf natuurlijk wel dat het op een gegeven moment lekker gaat lopen binnen het team" vervolgt ze, "maar je hoort ook van anderen dat het gezien en gevoeld wordt. Dat is natuurlijk een groot compliment. Je ziet dat Dames 1 binnen de club ook steeds meer gaat leven; er staat vaak best veel publiek langs de lijn”.

En hoe vind je dat je jezelf ontwikkeld hebt dit seizoen? 

"Het verschil tussen de jeugd en het dameshockey is wel groot. Vooral het tempo ligt zoveel hoger en dus moest mijn eigen handelingssnelheid omhoog; dat is wel iets dat ik dit jaar echt geleerd heb. Wat ik ook van de coaches heb meegekregen, is dat ik vrijuit mag spelen en niet bang hoef te zijn om fouten te maken. Maar ook op sociaal gebied heb ik me kunnen ontwikkelen. Ik kan het ook ontzettend goed vinden met de meiden en met de staf, dus daar ben ik hartstikke blij om”.  

Meestal speelt ze als aanvallende middenvelder, maar soms ook als controlerende middenvelder. "Hier zit wel een verschil tussen”, legt Malou uit, "als aanvallende middenvelder heb je vooral de taak om het spel breed te houden en lekker mee te mogen aanvallen, als controlerende middenvelder is het juist belangrijk dat je verantwoordelijk bent voor de balans in het team”. 

En nu hoorden we dat je ook in "het soepie” voor de strafcorner zit. Wat is dat nou weer?  

"Dit is het groepje meiden dat tijdens trainingen altijd de aanvallende strafcorner moet oefenen, maar tijdens de wedstrijden altijd de laatste keuze is; vandaar ook onze mooie naam: het ‘soepie’. Nu moet ik erbij zeggen, dat elke keer dat wij eindelijk de kans kregen, er een goal uit is ontstaan!” Lachend: "Dus ik wil niet heel veel zeggen hoor, maar Jeroen: statistieken liegen niet!”.



Foto's hockey: Koen Suyk
Foto kitesurfen: privé

 
 
 
Share

terug naar vorige scherm
Lustrum website
HCBloemendaal TV
Inschrijven nieuwsbrief
 
Agenda